Eleştiri ve otobiyografi türlerini ustalıkla birleştiren David Shields edebiyatın hayatı yaşamaya değer en azından katlanabilir kılma gücü üzerine düşünüyor.Büyük heveslerle okumak istediğim bir kitaptı.Ne yazık ki hayal ettiğim gibi olmadı.Beni hayal kırıklığına uğratan şey ise kelime kökünün edep anlamına geldiği “Edebiyat” da bu eserin fazlaca müstehcen konuların olmasıydı.Fakat eserin içinde ki anektodlar fazlasıyla güzeller.Yazar bize nasıl bir edebi eser olması konusunda net fikirler verir. Ona göre sanat yani edebiyat, ötekilik üzerine düşünmek ve en azından aradaki mesafenin kapanacağına hayal etmem için bir çerçeve sunar.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.