Puan vermedi·224 syf.····Okunma: 07 Ocak 2025 22:20 Ah Gogol, mizah anlayışına hasta oldum ya! Gözlem, ironi, hiciv, mizah yeteneğin o kadar güzel ki! Din, dil, ırk ayırt etmeksizin birçok insan hakkında fikri var. Rus, Alman, Fransız, İngiliz demiyor; olumlu olumsuz birçok eleştiri yapıyor. Bu insanları tanımamız için bize birçok ipucu veriyor aslında. Sırf buradan bile gözlem yeteneğinin ne kadar iyi olduğunu anlayabiliriz.
Bu kitapta birçok hikâye var, ayrı ayrı hepsine yorum yapmaya kalksam burda bir kitap da ben yazarım, olmaz. Ama değinmek istediğim birkaç husus var:
1) Neva Bulvarı hikâyesinde gözlem ve betimleme yeteneği arşa çıkmış gibi, sayfalarca betimleme okuyup hiç sıkılmadığım ilk kitap oldu. Burada Piskarev adında bir karakterden bahsetmiş. Uzun zamandır bir karaktere bu kadar bağlanmamıştım, keşke daha uzun sayfalar boyunca okuyabilseydim onun yaşadıklarını. Ama maalesef kısa sürdü...
2) Bir Delinin Anı Defteri, benim en çok güldüğüm hikâyesi oldu. Özellikle siyasi eleştiriler çoğunluktaydı ama her söylediğini öyle güzel kılıfına uydurmuş ki...
3) En sade, açıklayıcı, kısa ve net hikâyesi de Fayton bence. Hikâyenin sonunda işi biraz espriye vurmuş, durum aslında trajikomik ama olsundu...
Bu arada genel olarak hikâyelerini yazarken karakterler hakkında tek tek açıklama yapıyor. Bu benim çok hoşuma giden bir durumdu değinmek istedim.
Ha bir de Puşkin'e sonsuz teşekkürlerimi iletmek istiyorum. İyi ki varmışsın ya... Sen ve desteğin olmasaydı belki Gogol, Gogol olamayacaktı.