Yaş yirmi bir,
Yirmi ikiye girmeme az kaldı,
Yetmez mi bunca yaşadığım,
Kartopu gibi büyüyüp çığ olup
Üzerime gelen acılar?
Seni unutamadığım günlerdir,
Yediler, kırklar,
Hatırlardım,
Kulağıma gelen ansızın fısıltılarla,
Seni...
Bir muska yapsaydı hacılar, hocalar,
Bir bağ kurar mıydık canlar?
Bu satırlardan size sesleniyorum,
Cevap verin, susmayın,
Şahit olun bu acı sese.
Ne kadar büyülü olursa olsun harfler, cümleler,
Biz yok,
Ben vardı artık.
Türkçede bir inkılap başlatıyorum:
Biz ikimiz, çoğulu değil,
Bir hiçliği temsil ediyoruz artık.
Mustafa Hekimoğlu