Selamlar
Kitabın ilk 100 sayfasında “ne okuyorum ben”, “ bu ne böyle hiç beğenmedim” tarzı yakınmalarla zar zor okudum. Hatta yazarın anlatımını filan baya basit buldum. Sırf bitirmek için devam ettim diyebilirim. Çünkü geçmişten kesitleri vardı ama öyle özensiz yazılmıştı ki hiçbir şekilde anlamamıştım. 100. Sayfadan sonra sanki kitabı başka biri yazmaya devam etti. Evrene ve olaylara daha çok hakim oldum ve bir şekilde akıcılık kazandı. Evren hikayesi, her bölüm başında kart resimleri konması ve olayların sıkıcılaşmadan hızlı hızlı ilerlemesi beni cezbetti. İlk kitapta bu kadar olay olduysa ikinci kitapta neler olacak kesin diye düşündüm. Elspeth… o kadar iyi biri ki, bu karakteri okumak çok güzeldi. Kâbusa direnmesi ama aynı zamanda sürekli ondan yardım istemesi, ailesinden yediği onca kazıklar yani ne diyebilirim ki gerçekten çok güzel bir karakter :,) Belki biraz spoiye kaçabilir (ona göre devam edin okumaya)
Ione’ye o kadar sinir oldum ki gerçekten en nefret ettiğim karakterler listesine kendisini altın harflerle yazdırdı ve tabii ki Hauth… ikisi birbirini bulmuş diyebilir miyiz? Bundan çok emin değilim okurken de farkettim sanırım yazar Ione ile ilgili çok pis ters köşe yapacak veya bir şekilde bu karakter 2. Kitapta bizim karşımıza iyi olarak çıkacak ve sanki yazar Ione-Elm ilişkisi yapacakmış gibi hissettim neden bilmiyorum. %100 Hauth’tan nefret ediyorum ama bu asla değişmeyecek. Genel olarak toparlayacaksam ilk 100 sayfa gerçekten aşırı sıkıcı hiçbir şekilde içine çekemiyor seni, evrene giremiyorsun. Yazarın ilk kitabı olduğu için ona bağlıyorum. Gotik, sihir filan severseniz bu kitap tam size göre. Anlatım çok güçlü değil bunu göze alarak okumanız daha iyi olur. iyi okumalar dilerim. 🩷
·
87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.