İlk yarıyı saymazsak çok sevdim. Çok akıcı ve duygu yüklüydü. Hatta yarısından sonra ağlarken yazarın kulaklarını çınlatmış olabilirim. Söylemiş olmak için demiyorum sabah gözlerim şiş uyandım. Yazar mutlu son yazıcam amaa bunlara bir mutsuz sonu da tattırmam lazım demiş sanırım. Mezarlık sahnesinden sonra mutlu sona da sevinemedim saol aşkım. Kitap boyunca aslında Emir ve İlkimin yüzleşmelerini, aralarına giren zamana rağmen aşklarını tekrar güçlendirdiklerini okuduk. Zaten asla azalmamıştı. Birisi ölürse diğeri de ölürmüş gibi hissettirdi. Bir sınırı yok. İlkimin ölmekten korkması ama her güne bu ihtimalle uyanmasını ve Emir'in bunları öğrendiği zamanki yıkılışını ve daha çok İlkimin üzerine titremesini okuduk. Öyle yazılmıştı ki güzel bittiğini bilmeme rağmen bir yerden sonra kendimi kötü son hazırlamıştım ağağağ. Dediğim gibi yazarın kalemine bayılıyorum ve bu kitapta daha duygulu yazmıştı. Sadece ilk yarı durağandı onun dışında çok sürükleyici devam etti. Bu serinin de sonuna geldik. Yazarın başka kurgularınıda okuyacağım tabiki.
4,5/5
·
148 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.