Enno ya da Asfalttaki Karahindiba
Astrid Frank’in 2017 Zürih Çocuk Kitabı Ödülü’nü aldığı kitap Enno ya da Asfalttaki Karahindiba. Resimleyen Regina Kehn, çeviren Semra Pelek.
Kitabın sonunda ağladım. Farklı olduğu için dışlanan, kendisini sürekli yetersiz hisseden bir çocuk Enno. Bir kız kardeşi var, oldukça normal ve sürekli örnek gösteriliyor. Okulda da eksikliklerini gören, bu yüzden sınıfın ortasında Enno’yu küçük düşüren bir öğretmen var Enno’nun hayatında. Bir tek babası olduğu gibi kabul edilmesi gerektiğini savunuyor. Ama işte ipleri eline almak yerine geride duran bir baba o da. Anne ise çok endişeli, Enno’nun kabul görmeyecek olması, liseye gidemeyecek olması, hep eksik kalacak olması onu üzüyor ve bunları da Enno hissediyor. Fazlasıyla.
Bir de Olsen var Enno’nun hayatında. Arkadaş kelimesinin karşılığı. Olsen üstün zekâlı. Onu da kimse anlayamıyor. Olsen ve Enno birbirlerini olduğu gibi kabul eden ve seven arkadaşlar. Ve her koşulda birbirlerine de destekler. Öyle ki en sonunda Olsen’in dokunuşu ile Enno görülüyor. Görmezden gelinemeyecek, yadsınamayacak kadar net görünüyor. Bir de Olsen’in annesini es geçmemek gerek. İki anne arasındaki yaklaşım farkını netleştiriyor. Bu farkta Olsen’in teşhisinin netleşmesinin de etkisi var tabii.
Bu dünyaya ait hissedememek, Hayalistan adlı gezegende mutlu olmak, çünkü orada gerçekten olduğun gibi olabilmek, göçüp gitmiş dedeye kendini anlatabilmek, bunun da sürekliliğini sağlamak, olup biteni kavramak, anlamak, hissetmek, karahindibaların içinde bir orkide olmak… Nice orkide var bu hayatta ve nicesi kendini kötü hissederek susuz, rüzgarsız kalıyor.
Öğretmen ve ebeveynlerin özellikle okumasını tavsiye ederim. Nice karahindiba ve orkidenin yitmemesi temennisi ile…
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.