Dergide “Günün sonunda, ister geçmişe dönmüş olun ister geleceğe gidin, şimdiki zaman değişmiyor. Bu da akıllara şu soruyu getiriyor: O halde o sandalyenin ne anlamı var?” diyerekten kafedeki bu zaman yolculuğu “anlamsız” olarak tanımlanıyordu. Ancak asıl olay geçmişi, şimdiyi veya geleceği değiştirmekten çok şimdinin farkına varmak. Bazen değiştiremiyeceğimiz şeylerle, pişmanlıklarımızla kafamızı o kadar meşgul ederiz ki şimdinin farkına varamayız. Şimdiyi yaşayamayız. Ve bu belki de aynı zamanda geleceğimizi de etkiler. Kitapta da yazan “ Fusagi ile ilgili hiçbir şey değişmemişti ama Kohtake onunla sohbetlerinin tadını çıkarmaya başlamıştı. ” veya “ Şimdiki zaman değişmemişti ama bu iki kişi değişmişti. Hem Kohtake hem Hirai kalplerindeki değişimle şimdiye dönmüşlerdi.” kısımlarından asıl vurgunun burada olduğunu anlayabiliriz.
Kitabın dili oldukça sade. Yazar günlük hayatta kullanılan dilden ayrılmadan, rahatlıkla anlanabilecek bir şekilde yazmış. “ Günden Kalanlar “ gibi bir kitabın ardından okuduktan sonra çok hafif geldi ama kitabın verdiği mesajı düşünürsek edebi yönünün ağır basmaması bir sorun teşkil etmiyor.
Ayrıca kitapta sürekli olarak kafenin hep serin olduğuna değiniliyor ve ben bu durumu kafenin içerisindeki hayaletle bağdaştırdım.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.