Jim’in Laura’yı Öpmesi Konusu
Bu öpücük konusu yüzeysel bakıldığında Jim’in karakterini zedeleyen ve Laura’ya yapılan bir haksızlık olarak değerlendirilebilir ama bence tam tersi. Laura daha önce ne annesi ne de Tom tarafından olduğu gibi kabul edilip takdir edilmiş. Ayağındaki sakatlığının onun liseyi yarıda bırakmasına ve insan içine çıkmaya utanmasına neden olacak kadar hayatını etkilemesine rağmen bu durum aile içinde hiç konuşulmamış, Laura’nın kendiyle barışması için hiç ortam hazırlanmamış. Laura’nın ince ruhu ve kırılgan doğası daha önce kimse tarafından tam olarak anlaşılmamış. Jim aslında daha önce kimsenin yapmadığını yapıyor, yavaş ve nazikçe yaklaşıyor Laura’ya, yanına oturuyor, onun mum ışığına (gerçeğe) yaklaşmasını sağlıyor ve en sonunda Laura gittikçe kendini daha rahat hissedip açılıyor. Jim çoğu insanın sahip olmadığı bir derinlik ve anlayışla karşılıyor Laura’nın çekingenliğini. Tüm samimiyetiyle yardımcı olmaya çalışıyor ona. Aslında cam koleksiyon Laura’nın kırılganlığını ve naif doğasını temsil ediyor, bu koleksiyonu ilgiyle karşılayan ilk kişi de Jim oluyor. Onu gerçekten anlamak için dinliyor, en sonunda da onun ne kadar farklı ve özel biri olduğunu görüyor. Tek boynuzu kırılan at misali, onu bu kadar farklı ve değerli kılan özelliklerinden kurtulup, herkes gibi olmak istemesindeki dehşeti fark ediyor. Otlarla dolu bir tarladaki mavi bir güle benzetiyor onu. Ve belki de o gülün otların arasında kaybolmasından, kendini gösterememesinden korktuğu için öpüyor onu. Bu korkusunun yarattığı dürtüyle, kendi değerini biraz olsun fark etmesi umuduyla, bir anlığına onu öperken buluyor kendini. Bu öpücük bence en saf ve samimi duyguların içten bir şekilde dışa vurumu. Aşk ve romantizm barındırmaktan çok Laura’ya değerli ve özel olduğunu hissettiren onu cesaretlendirmeye yönelik bir jest olarak görüyorum ben. Hayatta her şey siyah beyaz değildir, iyi veya kötü olarak yorumlanamaz, yorumlandığında bir çok şeyin hakkı yenebilir. Bu öpücük de öyle bence, kafa karıştırabilir, yapılmaması gereken bir şey olabilir, ama Jim karakterini zedeleyen bir hareket olarak görülmesi, Jim ve Laura arasındaki sohbetin duygusal derinliğine, içtenliğine yapılan büyük bir haksızlık olur. Özellikle de roman boyunca en gerçek, tek gerçek şey, onların bu karşılaşmalarıyken. Jim’le beraber olamayacağını anlamak Laura için ne kadar yıkıcı olursa olsun bu noktada Laura’nın verdiği tepki onun, tüm kırılganlığına rağmen, ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Yıkılan hayallerine rağmen, Jim’in ona karşı içten yaklaşımına, iyiliğine bir karşılık, bir hediye olarak en sevdiği cam figürü koyuyor Jim’in avcuna. Böylelikle, Jim’in Laura’ya istemeden de olsa yaşattığı hayal kırıklığının aslında bir “blessing in disguise”, yani kılık değiştirmiş bir nimet olduğunu anlıyoruz. Oyunda bahsedilmiyor ama eminim ki Laura hiç olmadığı kadar güçlü çıkıyor bu hayal kırıklığının içinden.
·
52 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
