Kelimelere gerekli özeni göstermiyoruz. Öylesine söyleyip geçiyoruz işte. Halbuki hayatın derin anlamı kelimelerde gizli albayım. Hepimiz aşktan bahsedip dururuz öyle ama acaba kaçımız bilir gerçekten ne anlama geldiğini? Bilemezsin albayım, bilemezsin. Bizim kaderimiz bu, anlamını bilmediğimiz kelimeleri yaşamak.
İnsan neyle yaşar albayım? Kelimelerle mi, duygularla mı, yoksa bu iki uçurum arasında salınıp durarak mı? Kimimiz derin bir sessizliğin içinde boğuluyoruz, kimimiz ise gürültünün ortasında yalnızız. Konuşmak bile bir lüks olmuş albayım, düşünsene. İnsanlar birbirini anlamak için değil, kendi sesini duymak için konuşur olmuş.
Bir gün bir kelimeye takılıp kalırsan, onu anlamaya çalış albayım. Çünkü her kelimenin ardında saklı bir dünya var. Belki de bizi birbirimizden koparan bu dünyaları göremeyişimizdir. Anlamını bilmediğimiz kelimeler, kurduğumuz sahte cümleler... Bütün bunlar bizi birbirimizden uzaklaştırıyor, içimize kapanmamıza neden oluyor.
Bu kitabın arasında unutulmuş bir cümle gibiyiz bazen; bulunmayı bekleyen, okunmayı bekleyen. Ama kimse aramıyor bizi albayım. Kimse o sayfayı açmaya cesaret edemiyor. Korkuyoruz belki de, anlamını bilmediğimiz şeylerle yüzleşmekten korkuyoruz.
··
213 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.