Ölü Canlar
Ah Gogol, keşke başladığın işi bitirebilecek kadar ömrün ve sağlığın olsaydı...
Gogol ; Dante'nin İlahi Komedya eseri tarzında bir üçleme yazmak istemiş aslında. Serinin ilk cildini yazmış. Burada alışılmışın dışında kötü bir karakter kullanarak Çarlık Rusya dönemindeki yozlaşmış yapılardan bahsediyor. İkinci cildinde ise tam aksine iyi karakterler oluşturmaya çalışmış ama bu dönemde yaşadığı psikolojik rahatsızlıklardan dolayı içine sinen bir eser oluşturamadığı için ikinci cildin el yazmalarını yakmış. Bu sebeple ikinci cilt editörler tarafından parçalar birleştirilerek oluşturulmaya çalışılsa da ortaya yarım yamalak bir şey çıkmış. Yarım kalan şeyleri sevmediğim için ikinci cildin parçalarını okumadım.
Kitaba öyle hevesli başladım ki anlatamam. Çünkü diğer eserlerini okudum ve anlatımına hayran kaldım. Olağanüstü bir şey beklerken monoton bir hikayeyle karşılaştım. Büyük bir hayal kırıklığı yaşarken birinci cildin sonlarına yaklaştım ve bazı şeyler daha anlamlı hâle geldi. Bu aslında bir başlangıçtı; ön söz gibi bir şey. Asıl olaylar, maceralar 2 ve 3. ciltte anlatılacaktı. Gogol bizzat kendisi söylüyor kitapta. Keşke yazabilseydi ya...
Çiçikov'un alışverişleri değil de sonlara doğru Gogol'ün tespitleri ve yorumları daha keyifliydi. Okuyucuların, yazdıkları karşısında ne düşüneceğini ne hissedeceğini bilerek yazmış aslında. Bunları bizzat deneyimledim ve hak verdim.
Anlatımı samimi zaten, sohbet eder gibiydik yine. Haricinde, aralarda öyle güzel bilgiler veriyor ki hikayenin inandırıcılığı artıyor, gerçekten yaşanmış gibi anlatıyor olayları ve bu çok hoşuma gidiyor :)
Neden erdemli bir insan seçmediğini, karakteri neden bu şekilde kötü anlattığını da kitapta açıklıyor. Karaktere kötü diyor ama övüyor da, Çiçikov'a bir şey dememe izin vermedi yav. Bu kötü karakteri bize sevdirmeye çalışmış biraz da. Tamam onun hakkında ne çok kötü ne de çok iyi düşünceler edindim ama sana bir kez daha hayran kaldım, teşekkürler Gogol <3
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.