Özlemişim başkomserimi, Zeynep'i, Ali'yi, Evgenia'yı, emektarı, Bahtiyar'ı, Tatavla'yı... Başkomserimin olduğu kitaplar, bu ekip tam bir comfort zone benim için. Yine bir cinayetin peşinde Nevzat amir. Yine aşık İstanbul'a ve Evgenia'ya. Ama bu sefer davası çok daha kişisel, düşündüğünden de kişisel. Nevzat sonunda yıllardır içini kemiren geçmişiyle yüzleşme yaşama imkanını bulmuştur.
Ayrıca yazarın günceli, iyi-kötü durumları ve sorunları kitaplarına taşıması hoş bir detay. Bu kitabında da Türkiyenin hızla artan asayişsizliğinden, nicelerine yuvalık etmesinden tut Müge Anlı'ya pek çok şeyden bahsetmiş.
Biraz SPOİ barındırabilir dikkat!!!
Aldığı son dava bu sefer Nevzat'ı eskilere, çok eskilere, karısıyla kızının katillerine götürür. Yoksa Nevzat mı öldürmüştür bu katilleri? Çok yakınlarından biri miydi onlar? Her şeyi, her ihtimali düşünmeliydi yine amir. Hele ki hafızasının bir kısmı silinmişken.
Ah sonunda kitabın sonundan önce katili bulmak nasip oldu bana da... Ama bir okur değil de olayların içindeki kişi olsam evet ben de bu kadar geç bulurdum. Sonunda her şey çözümlense de keşke Ahmet Bey bir bölümcük daha ekleseymiş kitaba. Herkesin, tüm ekibin ve Sabri'nin beraberce vakit geçirdiği, tatlı bir bölüm daha... Ama olsundu. Bir yerlerde olayların durulduğunu ve huzura kavuştuklarını bilmek de güzel.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.