Sonbahar...
Şöyle bir iç çekişi geliyor insanın sonbahara dair ne varsa. Nedense çoğunlukla hüznün, kopuşun, uzaklaşmanın, biraz da ayrılışın sembolü gibi sonbahar. Kokusu bile var sonbahar diyince içimizden gelen buram buram. Sanki bazı parçalarımız ağaçtan düşen yaprak gibi savrulup karışıyor toprağa. Nice şairlerin, aşıkların, kaleminden de dökülmüştür bir şeyler sonbahara dair. Bu dergiyi okursanız bazı zamanlarda kapatın ışıkları, gözlerinizi... Kapattığınız anda film şeridi gibi öyle çok şeyler geçiyor ki önünüzden. Sadece yazarların değil her sıradan insanın bile sonbahara dair vardır sözü, bi yutkunuşu, bi kaybı... Yeniden çiçek açmak için sonbaharı yaşamak şart. Kalbinizden dökülen her bir çiçek tohumunda yeni bir bahara gebe kalmanız dileğiyle... Keyifli okumalar.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.