Ölüm Katarı bir Kırım ağıtı ile başlıyor. Bu ağıttaki cümle bu kitabın özeti gibi olmuş aslında. Ama bunu kitabı bitirdikten sonra anladım. “Biz Kırım’dan çıkanda, kar yağmadı kan aktı. Annam babam, kız kardeşlerin gözleri dolu yaş kaldı.”
Kitabın hikayesi bir kırım türkü olan Bayadin karakteri etrafında dönüyor. Bayadin ve ailesi diğer tüm Kırımlılar gibi tek istedikleri Kırım’ın bağımsızlığı. Bayadin bunun için hiç istemesede Sovyetler adına savaşa katılıyor ve cepheden sağ dönüyor. Ayrıca kardeşi Mudin ise karşı cephede Almanlar adına savaşa katılıyor. Tüm hikayede burada başlıyor. Cepheden döndükten sonra Bayadin ve ailesi dahil tüm kırımlılar bir ölüm katarına çok kötü şartlarda bindirilerek sürgüne gönderiliyor. Bu sürgün bir aya yakın sürüyor. Ve bu yolda yaşanan tüm acılar yıkıntılar gözyaşları romanda en ince ayrıntısıyla anlatılıyor. Beni en çok etkileyen kısım kitabın sonu oldu. Ve bazı istenmeyen gerçeklerin ortaya çıkması. Yazar okuyucuyu aşırı merakta bırakarak sürükleyici bir tonda kitabı çok güzel bir şekilde bitiriyor. Yine tarihi romanda İsmail Bilgin derim ve tek geçerim. Ayrıca Kırım Türkleri ile ilgili bu kitabı okuyucu ile buluşturduğu için tebrik eder bol okuru olmasını dilerim.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.