Sonunu öğrenemediğim kitaplara çok üzülüyorum. Ama en azından bu hikayeyi Pym’den dinlediğimize göre tüm maceraların sonunda hayatta kaldığını biliyoruz.
Bu benim Poe’dan okuduğum (Annabel Lee şiiri dışında) ilk eserdi ve aslında bazı ayrıntılar dışında oldukça sevdim. Poe’nun dili sade ve akıcıydı ve beni hikayenin içine tamamen aldı. Kitapta gizlice bir geminin deposuna saklanan Pym’in macera, gerilim, korku, gizem ve daha pek çok olgunun bir arada bulunduğu müthiş hikayesini okuyoruz.
Gel gelelim kitapta beni bunaltan ve maalesef puan kırmama sebep olan ayrıntılara… ilk sebep olarak ne yazık ki hikayenin sonunun bulunmaması. Diğer bir sebep de hikayenin çok fazla teorik bilgiye boğulmuş olması. Kitabın başlarına sürekli gemicilik terimlerini google’lamaktan çok bunaldım (ama pek çoğunu da iyi öğrendim). Sonlara doğru da çok fazla coğrafik bilgi bulunması hikayenin akışını biraz bozmuştu.
Yine de her şeyiyle Edgar Allan Poe okumak benim için çok değerli bir tecrübeydi. Bahsettiğim ayrıntıları yok sayarsak kitabı merakla ve heyecanla (ve biraz da gerilerek) okuduğumu söyleyebilirim.