Evet bir başka kitabı bitirmenin rahatlığı içerisindeyim. Ama bu kitabı bitirmek cidden daha çok rahatlattı.
Nedeni ise aşırı sevmem değil aksine nefret etmem. Çünkü cringelik bir kitap olsaydı adı kesin Oniksin Şafağı olurdu. (Bundan sonrası spoiler içerir)
Bir defa başlangıcın hakkını yemeyeceğim. Yazar gerçekten öyle başka bir dünya sundu ki farklı yaratıklar ve türlü canavarlar göreceğim için heyecan yaptım.
Özellikle kızın kaleye alışma süreci ise bambaşka bir leveldi. Buraya kadar da zaten her şey çok iyi ilerliyordu. Resmen bir saat içinde ilk 100 sayfayı meraktan bitirmiştim.
Ama kitap ortalara gelindiğinde resmen saçma bir şeye evrildi.
Önce karakter başkangıçta mantıklı hareket ederken bir ara beynini kullanmayı bıraktı. Bizim ana karakteri bir şekilde benimsemeniz ve onu sevmemiz gerekirdi. Ama resmen o kadar aptalca davranıyordu ki bir ara kitabın içine girerek kıza tokat patlatmak istedim.
Bakın güçlü kadın karakter yapmak her an trip atan, saçma sapan bir şekilde oraya buraya çemkiren biri değildir. Aynı zamanda bir karar verirken on kez düşünür. Bu kızımız ise maşallah her gülene kucak açıyordu.
Sonrasında erkek karakterimiz Kane'i de beğenemedim. Zaten dış görünüş hep klişedir. Karanlık vs.. Ama Kane de aptaldı. Mesela sen kaçma girişiminde bulunan bir kadın karakterin kalenin her bölümüne, özellikle zindan kısmına rahat girip çıkmasını nasıl sağlarsın ya? Başarılı kral oldu mu bize enayi bir salak. Neymiş aşıkmış. Bir defa güçlü bir erkek halkını da düşünür. Dengede tutar. Bu ise bir aşık oldu, zeka seviyesini kaybetti.
Hele kitabın sonunda bakış açısını okurken bir liseli erkeğin düşüncelerini okuyormuş gibi oldum.
Ayrıca kitabın sonu da şaşırtıcı değildi. Daha kız başlangıçta annesiyle yaptığı konuşmada peri olduğunun sinyalini veriyordu. Keşke bu diyalog geçmeseydi. Belki şaşırırdım. Ben ikinci kitabı okumayacağım. Okuyanlara bol şans. Puanım 5
·
301 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.