minyatürlere yaptığı diyaloglarla twitter da hatırı sayılır bir takipçisi olan emre taş'ın oldukça hoşuma giden romanı. ince mizahı kör göze parmak değil, tarihi arkaplanı uzun okumaların hülasası belli.
yazar meddah dilini tercih etmiş, bu da romanı son derece akıcı kılıyor. dil işçiliği mükemmele yakın, döneme ait deyimler, sözler ve teşbihler son derece yaratıcı.
meddah dili ile anlatıldığı için tasvirlerden ve atmosferden biraz kısmış oluyoruz ama bu da yazarın tercihi ve özgünlüğü.
sonuç olarak ihsan oktay anar tarzını andırsa da kendi özgünlüğünü bulmuş, akıcı bir hikaye anlatıyor yazar bize ki şunu da belirtmeliyim, ihsan oktay anar'a öykünüp (gerçi burada yazara haksızlık ediyor muyum onu düşündüm zira ihsan oktay anar tarzı dediğimizin bir üst kademesi Evliya çelebi ve diğer seyyahlar, kronikler, vakanüvisler, Reşad Ekrem gibi, Uzunçarşılı gibi envai tarihçiler, eski edebiyatçılar vs vs) özgün olabilen çok fazla yazar da yok.
hasılı ne yazsa okunur sevgili Emre Taş'ın, takipteyim.
·
87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.