Uzunca bir süreye yayıp bitirebildim.
Evvela şahsi ilgi alanıma girdiğinden okurken olabildiğine az sıkıldım diyebilirim. Fakat nispeten hakim olduğumu düşündüğüm eski kelimeler inanılmaz derecede fazla ve bu birçok okuma teşebbüsünü başlamadan bitirir fikrindeyim.
İçeriğe gelecek olursak, Edip Harabi’nin oğlu Hüseyin karakteri, babasından kendisine kalan hatıratı okurken zaman zaman da hatıratla bağlantılı konuları kendi zamanında anlatmakta. Hatırat içerisinde çok fazla karakter ve çok fazla anlatı var. Kimisi akılda kalıcı kimisi okunur okunmaz akıldan uçucu.
Beklediğimden daha az beğendim.