Şimdi...Nereden başlasam gerçekten bilemiyorum.
Öncelikle şunu söyleyebilirim ki kitabı bitirmem iki günümü aldı.İlk 100 sayfasını bir ay önce okumuştum neredeyse (malum final haftaları :')) belki de bu yüzden konuya, kitaba bir türlü adapte olamıyorum diye kendimi avutup durdum.Ama hayır.Gerçekten çok SIKILDIM.
Çok uzun zamandır ''dark romance'' temalı bir kitap elime almamıştım ve listemdeki kitapları sipariş verirken önerilenlerde görüp bir şans vermek istedim.Ama ne yalan söyleyeyim bir tık pişman oldum.
Kitap üçüncü kişi bakış açısıyla yazılmış olmasına rağmen iç monoloğu o kadar abartmış ki yazar resmen olaydan kopuyorsunuz.Karakter ''dahi'' olarak lanse ediliyor ancak ben bütün kitap boyunca doğru düzgün 1-2 haraketi dışında bir dahilik sezemedim.Bir kod yazıyor...Yazıyor işte ne olduğunu falan hiç bilmiyoruz.Çok zor bir şey (!) yaptığı vurgulanmaya çalışıldığı belli.Hem yazarın dili hem de konu çok basit.Klasik bir intikam üzerine kurulmuş bir olay örgüsü mevcut ve ne yazık ki o da bana hiç geçmedi.Hatta şöyle söyleyeyim neredeyse 300. sayfaya kadar ana konuda herhangi bir gelişme dahi yok (ki kitap zaten 391 sayfa...).
Karakterler genel olarak hiç ilgi çekici değildi.Özellikle yan karakterler resmen figüran gibiydi.Belki de aşırı sıkılmış olmamın nedenlerinden biri de budur.Bunu en çok Morana'nın Amara ile son yaptığı konuşmada farkettim.Ana karakterimiz kızı yanına çağırıyor, bana güvenebilirsin nutuğu çekip bütün bu olayların neden başladığını anlattırıyor.Amara sadece bu yüzden konulmuş kitabın içine resmen.İşte tam bu noktada yazarın artık gerçekten olayları nasıl ilerleteceğini bilemediğini düşünüyorum.Madem bunu ondan dinleyecek kadar basitti öğrenmesi, derdimiz neydi de 300 sayfa senin iç monoloğunu okuduk biz...
Çoğu kişi 2. kitabın çok daha iyi olduğunu söylemiş.Ama 2. kitaba şans vereceğimden pek emin değilim açıkçası...
·
196 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.