Victor Hugo, 1829 yılında yayımlanan Bir İdam Mahkûmunun Son Günü'nü yazdığında 26 yaşındaydı. Genç yazar, ölüme mahkûm edilen bir insanın son gününü büyük bir ustalıkla anlatarak kamu vicdanını etkilemeyi ve idam cezasına karşı bir protesto hareketi başlatmayı amaçlamış, başarılı da olmuştur. Bugün dünyanın birçok ülkesinde idam cezası yürürlükten kaldırılmışsa, böylesi bir cezanın hem trajik hem de insanlık dışı yanını daha 19. yüzyılın ilk yarısında gözler önüne seren Hugo'nun bunda hiç de azımsanmayacak bir payı vardır.
Okuduğumda kendimi içinde bulduğum kitapları daha çok severim. Okurken bir anda empati yaparken buluyorsunuz kendinizi. İnsanın nasıl ve ne zaman öleceğini bilmesi.. Her sayfasında farklı bir duygu var. İsimsiz, meçhul, ilgisiz bir kurbanın kafasının içinde olup bitenler. Umut ve umutsuzluk.. Ve yine de, ey sefil yasalar, sefil insanlar, ben kötü biri değildim!
Ben uzun sürede okudum ama bir oturuşta akıp giden bir kitap:)
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.