“Bir kitabın son sayfası zannettiğiniz, ola ki ilk sayfasıdır başka bir kitabın.”
Merhaba, ben geldim. Hem 2025 yılının hem de canım Serkan Hocamın “Ne Yazsa Okurum” maraton grubunun ilk romanı; Ali Teoman’dan Uykuda Çocuk Ölümleri ile… Ali Teoman ile tanışma metnim, yalan yok sadece tanışma değil yazarın adını ilk kez duyduğum roman ve bu da benim ayıbım, ama hakikaten ciddi bir ayıp. Çok üzgünüm.
Ali Teoman; beyin tümöründen 2011 yılında 49 yaşında aramızdan ayrılmış. Bakın romanı okuduktan sonra onu kaybetmek çok daha üzdü beni. Yaşasa bu edebiyat dehasından daha neler neler okuyabileceğini düşünmek ve yazarla birlikte okuyacağım metinleri de kaybetmiş olmak ayrıca bir üzüntü nedenim oldu. Artık hali hazırda basımı olanlarla yola devam edeceğim maalesef…
Uykuda Çocuk Ölümleri yazarın ve Konstantiniyye Üçlemesi’nin ilk romanı. Çalıştığı “Şirket” adlı kapalı (her anlamda kapalı- ne yaptığı roman sonuna kadar belli olmayan) bir kurumda 7. Dereceden 7. Kademeden ve 7 yıldır bu şirkette çalışan ve en az toplamda 12 yıl çalışması gereken Xeno’nun masasına bir zarf gelmesi ile başlıyor kurgu. Ama ne kurgu, YKY basımı ile 447 sayfa yani en az 600 sayfa okuduğunuz, şirketin labirent gibi katlarında dolaştığınız, sürekli aradığınız ama neyi aradığınızı tam olarak da bilemediğiniz, bildiklerinizin bazen fazla bazen de ne denli eksik olduğunu fark ettiğiniz, Antik Yunan’dan 2000’lere uzanan fantastik ve Kafkaesk bir kurgu. Klostrofobisi olanların muhtemelen boğulma hissini derinden hissedeceği Türk Edebiyatının en iyi postmodern romanlarından biri.
“Kendi yazgısını kendi çizer kişi, doğru ya da yanlış seçimleriyle.”
Romanın başında Ali Teoman için Kafka, Oğuz Atay, İhsan Oktay Anar, Orhan Pamuk ve postmodern başka yazarlarla benzerlik kurduğunu düşünebilirsiniz ama bu düşünce yazara fazlası ile haksızlık olur. Bana göre bu durum benzerlik ya da öykünme değil (olması sakıncalı da değil yine bana göre) ancak kesişim ile ifade edilebilir. Bu yazarlarla belli alanlarda kesiştiği doğru ama yazarın kendine has muazzam bir kurgu, muazzam bir üslup ve fantastik zekâsı olduğu gerçeğini metni bitirdiğinizde anlayacaksınız. Metin içindeki o harika kısaltmalar (ki ayrıca sonda bir kısaltma sözlüğü var) ve büyük bir hazla okuduğum, ironiler şahı ve aslında metnin özüne giden asıl yol olduğunu anladığım ansiklopedi bölümleri romanı arşa çıkarmış.
Toplamda 41 bölümden oluşan ama 0. (sıfırıncı) bölümde biten, her bölümün kendi içinde ve diğer bölümlerle ayrı ayrı incelenebileceği, incelendikçe hayran olacağınız farklı katmanlara ulaşabileceğiniz bir başyapıt Uykuda Çocuk Ölümleri. Okuduğum metinlerin kurgusundan değil bende bıraktığı izlerden bahsetmeyi seçtim hep ama bu roman için ne yazarsam yazayım anlatması ve anlaması zor ve bir o kadar da haz veren bir metin oldu. Okuyanların bir kısmının çok seveceği, tam anlamıyla anlamak için defalarca okuması ve üzerine çalışması gereken (benim gibi) bir kısmının da asla sevmeyeceği belki de nefret edeceği (çoğu postmodern çalışmada olduğu gibi) bir roman okuyacağınızı bilmenizi istiyorum. Daha detaylı bilgi almak isterseniz canım Serkan Hocam harika bir video çekmiş, kitapdünyam youtube kanalında izleyebilirsiniz.
Postmodernizm alanında okumayı seviyorsanız, karakterle birlikte derine inmek ve kendinizi ve dünyayı farklı alanlarda keşfetmekten hoşlanıyor ve klostrofobiniz yoksa muhakkak okumalısınız.
“Tanrılar ölümsüz insanlar, insanlar ise ölümlü tanrılardır. Önemli olan tanrı olabilmek, kendi içindeki tanrısallığı keşfetmek…”
Kitapla kalın…
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.