Selamlaaar!
Uzun zamandır okumaya ara vermiştim. Bu kitabı da bir çırpıda okuyamadım ama sarmadığı için değil okuma isteğim olmadığı için. Yoksa bir çırpıda okunup bitirilecek bir kitap. Okumaya bu kitapla dönmek bana çok iyi geldi ama beni biraz da üzdü. Uzun zamandır böyle hüzünlü bir kitap okumamıştım.
Bayağıdır da inceleme yapmayınca nasıl inceleme yapıldığını bile unutmuş olabilirim, affola. :)
Eveeet, kahramanımız Charlie'nin öyküsü, onun bir denek olmasıyla başlıyor. Denek olmasıyla birlikte zorunlu bir şekilde tuttuğu günlüğü okuyarak biz de onun öyküsüne tanık oluyoruz gün gün.
Charlie'ye geçmeden önce Algernon'u anlatmak istiyorum. Algernon, zekâ geriliği yaşayan bir fare. Bir deneyde denek olarak kullanılıyor ve geçirdiği ameliyatla normal bir zekâ düzeyine gelmesi bekleniyor. Onu bir labirentin içine koyuyorlar ve labirenti çözmesini bekliyorlar. Zamanla labirenti çözmeyi başarıyor ve bu işte ilerliyor.
Algernon, normal zekâ düzeyine geliyor hatta üst düzey bir zekâya ulaşıyor.
Algernon'a yapılan deney başarılı olunca aynı deney Charlie'ye de yapılıyor. Charlie üzerinde de deney başarılı oluyor. Charlie üst düzey bir zekâya ulaşıyor; okuma yazma öğreniyor, farklı dilleri öğreniyor, araştırmalar yapıp makaleler yazıyor... Fakat bilişsel zekâsı çok iyi ilerlerken duygusal zekâsı bu hıza yetişemiyor. Sosyal ilişkilerinde sorunlar yaşamaya başlıyor, öfke nöbetleri geçiriyor. Bunların da iyi ya da kötü bir şekilde üstesinden gelmeye çalışıyor tabii.
Bu sırada Algernon hâlâ inceleme altında tutuluyor fakat Algernon'un davranışlarında birtakım tuhaflıklar görülüyor. Labirenti istekli bir şekilde bitirmiyor, kendini labirentin duvarlarına vurmaya başlıyor. Bir süre sonra gerilemeye başlıyor ve normal zekâ düzeyinin altına düşüyor. Sonrasında olanlar oluyor. Kitabın adı da zaten buradan geliyor ama o kısmı anlatmayayım çünkü okuduğumda beni en çok etkileyen yerlerden biri oldu.
Bundan sonrasını da çok fazla anlatmayacağım, spoiler olmasın. Buraya kadar yazdıklarımı zaten kitabın arka kapağından az çok çıkarabiliyoruz. Sadece şuna değineyim: Algernon'daki değişimi Charlie de fark ediyor ve kendi başına gelecekleri merakla beklemeye başlıyor. Acaba Algernon gibi mi olacaktı yoksa deneyi başarıyla tamamlayabilecek miydi?
Kitabın en etkileyici kısmı bence Charlie'nin Algernon'un gerilediğini fark ettiği andan sonrası. Çünkü kendini Algernon'la eş değer görüyor ve tabii ki onun başına gelenlerin kendi başına da gelebileceği korkusu ve psikolojisiyle yaşamaya başlıyor.
Kitabı okurken aslında zihinsel engelli bireylerin iç dünyasına da girmiş oluyoruz. Hem onların tarafından hem de çevrelerindeki insanlar tarafından bakıyoruz olaylara. Ne yazık ki bazı insanların acımasız olduğunu da görüyoruz. Bu insanların, Charlie gibi insanların hayatlarını ne kadar zorlaştırdıklarını görüyoruz ki bence günlük hayatımızda kitapta bahsedilen olayların, zorlukların kat lat fazlasını yaşatıyorlar bu insanlar.
İşte özetlemek gerekirse güzel, okunası bir kitap. Hatta böyle okumaktan sıkıldığınız zamanlarda bir çırpıda bitirilebilecek bir kitap. Daha da üzerine konuşacak bir şey bulamıyorum. Çok hamlamışım kitaplar konusunda. :D
Neyse... Okuyunuz efendim, okuyunuz. :)
··
459 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.