Vimes, artık Dük Hazretleri ünvanıyla biliniyor ve hatta baba olmak üzere.Günlerden ise 25 Mayıs.Bu günün özel anlamı ise herkesin yakasına leylak takıp John Keel adlı, düşmanlarla son anına kadar kahramanca çatışan çavuşun ölüm yıldönümü.
Ancak Carcer adlı bir katil, günün anlam ve önemine bakmadan bekçileri avlamaya başlıyor ve Vimes ile beraber Görünmez Üniversite çatılarında koşturuyor.Beklenmedik bir anda kopan büyü fırtınasıyla tarihte geriye gidip devrimin tam ortasında Vimes’ın kendisini John Keel olarak bulması, Carcer’ın ise yine düşman tarafta olup Vimes’a ölüm tehditleri savurmaya devam edeceğini ise ikisi de asla tahmin edemedi tabi.
Zamanın kaymasıyla Vimes, kendisini yine bekçilerin içinde ancak bu sefer kendi gençliğini de eğitir halde buluyor.Hem Carcer ile uğraşmak, hem devrimle uğraşmak, hem kendi zamanına tekrar gidip kendi evine, ailesine dönebilmek için büyük çabalar harcayan Vimes’ı neler bekliyor neler.
Bitirmesi uzun süren ama yine keyif veren bir kitap oldu benim için.Bekçilerimizin ve hatta Vetinari’nin gençliklerine tanık olmak güzeldi.Vimes’ı baba olarak görmeyi merakla beklediğim sıradaki kitaba ise zaman kaybetmeden başlıyorum hemen.
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.