Spoiler var!
Kitabı gerçekten severek okudum. Arya’nın masumluğunu,Ulaş’ın soğuk gibi görünüp içten içe her şeyi önemsemesini, Argun,Kutay ve Bahadır gibi gerçekten aile havasını hissettiren karakterleri okudukça Arya’nın yerine mutlu oldum, bu kadar acı içinde en azından aile diyebileceği arkadaşları varmış gibi hissettim . Arya’nın okulun varisi olmasına şaşırmadım en baştan sezmiştim zaten, hastane faturalarının ödenmesi,yetimhaneden erken çıkıp kendine ait eve çıkması gibi detaylar kitabın başından beri zaten zengin olduğunu gösteriyordu. Ailesinin bu kadar korkunç bir şekilde ölmesine çok üzüldüm, bu kadar küçük bir yaşta o acıyı yaşamasına ve ona rağmen iyi bir insan olarak kalabilmesine de çok şaşırdım. Telefonda arayan kişinin öz teyzesi olacağını hiç düşünmezdim,gerçekten babasının avukatı olduğunu ya da babasının bir tanıdığı olduğunu düşünmüştüm. Ailesi olup da yetimhaneye bırakmaları ve bunu babasının vasiyeti üzerine yapmaları da çok korkunç , adam resmen biliyormuş başına bir şeylerin geleceğini. Teyzesine de hiç ısınamadım, kötü biri gibi geliyor ama emin de olamıyorum. (vazgeçmeyip araması falan hoş yine de) . Ulaş’a da ayrı üzüldüm. Yıllar sonra bir kızı gerçekten sevdiğini hissediyorsun ve o kişi babanın kafasını öldürmekle bozup,gerçekten öldürdüğü kadının kızı çıkıyor. Çok korkunç bir durum gerçekten. Kitap boyunca iç çatışmalarını izlemek üzdü ama ona hal da verdim bence gerçekten aklı yerine olan biri aynısını yapardı. Ayrıca ne yaparsa yapsın, kendini ne kadar uzak tutmaya çalışırsa çalışsın kendini sürekli Arya’nın etrafında dönerken bulması her şeye rağmen yine de hoştu. Aşk gerçekten engel tanımıyormuş gibi hissettirdi .Ama sonu hiç beklemediğim gibi bitti ben en azından bir şekilde yakınlaşırlar diye düşünmüştüm,daha da uzaklaştılar. :( Bir an önce ikinci kitabı alıp okuyacağım.
·
153 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Merhaba, kitabı okudum ve aşık oldum ama konuşacak kimseyi de bulamıyorum kitaphakkında. Konuşmak ister misiniz 🥹