Sana bilmem kaç bininci bakışım... Her defasında farklı duyguları yaşıyorum: hüzünlü, mutlu ve garip. Her bakışımda sert poyrazlar çarpıyordu rıhtıma; kasırgalar, karanlıklar, geri dönüşü olmaz alaboralar içinde ruhum. Kaç poyraz yedim, kaç gurbet geçirdim, kaç sıla geçirdim... Bir senin hasretinden geçemedim, Serhat kızı.
Herkes gördü; bir sen görmedin gönlümdeki kimsesizler mezarlığını.
Kim gömüldü, kim gitti şu garip Mustafa Hekimoğlu'nun yüreğinde? Ne zaman ruhum bedenime sığmayacak olsa, düşlerimdeki Yeni Mahalle hatırasıyla avunurum. Ne zaman ümit toparlanıp gidecek olsa benden, ölümün dostu uykular belirir belleğimde. Seni görme umuduyla daldığım uykular var ya... İşte o uykular benimle dost oldular.
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.