Kitaba başladığımda Livaneli’nin her zamanki tarzını göremedim. Bir roman türünde olmasına karşın bölüm bölüm hatıratları baz alarak yazılmıştı. Anlatımı akıcı ve merak uyandırıcıydı. Sıkıldığım bir an olmadı. Zaten 300 küsür sayfalık kitabı 1 günde bu sayede bitirebildim. Livaneli kitabın objektif olarak yazıldığını söylese de bazı yerlerde ve aslında kitabın şekillenişinde objektif olmayan noktalar görüyorsunuz. Kitabı okurken bir yandan araştırma yapmaya itiyor sizi kitap. Çünkü tarihimizdeki olaylara, önemli şahsiyetlere dair o kadar çok bilgi verilmiş ki. İnsan ister istemez kendini işin doğrusunu araştırırken buluyor. Gerek Doktor ve Abdülhamid’in konuşmaları, gerek o dönem içerisinde Osmanlı’nın durumu gerekse hatıratlardan yola çıkarak yapılan psikolojik anlamdaki bazı tahliller olsun keyif alarak okuduğum bir romandı. Tavsiye ediyorum