Meğer gölgemin izindeymişim yıllardır, doğamın dehlizlerinde karanlığımla yüzleşirken…Benliğimin içinde kapılarını aralamadığım odalarmış meğer gölgem. Şimdi tüm gerçekliğiyle açıyorum karanlık kapılı odamın kapısını. Korkmuyorum. İçeride bulunan heyula elimi tutuyor, şefkatle karşılıyorum.
·
239 Gösterim
1 Yorum
Öğretmenim selamlar. Ben kitaba ikinci kez başlıyorum çünkü hazır değildim galiba ya da çok karmaşıklaştı gözümde. Burada birine sormak geldi aklıma ve en hissi yorum sizinkiydi. Merak ediyorum kapıları açabilmek için nasıl bir uğraş veriyorsunuz. Ya da özel değilse neyle karşılaştınız mesela?
Gülşah
Gönderi Sahibi
Merhaba 🙏 Uğraş vermiyorum, aksine su gibi bırakıyorum kendimi, akarken yolunu buluyor ruhum… Doğanın sesini dinler gibi sesini dinliyorum içimin ve karşılık buluyorum…
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.