Algernon’a Çiçekler
Kitabın konusunu bilmeden arka kapağını bile okumadan başladım ki bu nadir olur. Sadece aklımda ‘bu kitabı okuyayım bir ara’ diye kalmıştı. Yakın zamanda Sol Ayağım kitabını okumuştum. Orada fiziksel engelli bir insanın hayatı otobiyografi şeklinde anlatılıyordu. Bu kitapta da zihinsel engelli bir insanın.
Charlie‘nin tek istediği akıllı olmak. Zannediyor ki daha akıllı olunca herkes onu sevecek, herşeyi anlayacak, herkes onun arkadaşı olacak. Bununla yatıp kalkıyor. Anne karnında beyninde oluşan bir durumdan dolayı hayata düşük IQ ile başlıyor. Çocukluk yıllarında yaşadıkları da tuz biber oluyor tabi. Annesinin yaptıklarına bende çok içerledim. Kimse kimsenin hayatını, yaşadıklarını yaşamadan eleştirip yargılamamalı ‘ne kötü kadın’ dememeli tabii ama insan kendini tutamıyor. Charlie çok farklı olabilirdi. Çünkü temelde bir çok sorunu annesiyle ilişkiliydi.
Kitabın başında Charlie’nin hayata ve insanlara bakış açısı, ortalarda zamanla gelişmesi fikirlerinin değişmesi ve yeni bakış açısını onun kendi raporlarıyla kendi kelimeleriyle o kadar güzel anlatılmış ki. Sadece kelimeleriyle bile onun gelişiminin ilerleyişine ya da gerilemesine şahit olunabiliyor. Onun tekrar en başa dönmesine içim elvermedi. Orda bir yerde kitaba bir süre ara verdim ki böyle bitmesin . Charlie orda öyle kalsın. Ama kendimde o gücü bulduğumda her şey gibi o da kendi döngüsünde bitti.
Epeydir bu kadar beğendiğim bir kitap okumamıştım. Neredeyse her sayfası üstüne düşünülesiydi. En sevdiklerim arasına girdi bile.
Zihinsel ya da fiziksel, tüm ‘engel’lerde işe yarayan tek şey sevgi. Benden de Algernon’a ve Charlie’ye sevgiler.. 
Daniel Keyes
Daniel Keyes·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.