Gerçekten oturup okuduğum ilk Türk edebiyatı romanıydı, bu yaşıma kadar okumadığım için kendime kızdım. Dili ve olay örgüsü çok güzeldi, hiç beni sıkmadı. Aksine alıp götürdü ve kendimi gerçekten Raif Efendi'nin defterini okuyor gibi hissettim. Karakterlerle çok bağ kurdum, hem kızdım hem üzüldüm. En sonunda paramparça olarak kitabı bitirdim. Elimde müthiş alıntıların olduğu, bende iz bırakmış bir kitaba sahip olmanın mutluluğunu yaşıyorum.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.