Songül Kaplan: bırak da seni süsleyeyim bir taçla sen, sağlığın ve gelinciklerin çocukluğu sen saf gençlik, özgür kara bir ışık gibi saf söz aramızda federico şimdi kimseler kalmadı kayalar arasında bırak da basit olsun sözlerimiz sen ve ben gibi basit şiir neye yarar çiyler için yazılmazsa bu gece için yazılmazsa neye yarar ya da korkunç acılarla kıvrandığımız günler için bu günbatımı için yazılmazsa şurda hızla atan yüreğiyle kendini ölüme hazırlayan şu yaşlı adamın durduğu yıkık köşebaşı için yazılmazsa neye yarar? ama geceler var, federico geceler yıldızlarla doludur bir nehrin üstündedir yıldızlar yoksul halkın üstüste yattığı evler gibidir tıpkı camlarında kurdelalar sallanan birileri öldü belki kimi işini yitirdi dairelerde hastanelerde, asansörlerde maden ocaklarında insanoğlu acı çeker de her yerde bir amaç gizli, ağlamalar her yerde yıldızlar sonu olmayan bir nehirde camlarda ağlamalar vardır gözyaşları kapı eşiklerini eskitir...

Songül Kaplan

bırak da seni süsleyeyim bir taçla sen, sağlığın ve gelinciklerin çocukluğu sen saf gençlik, özgür kara bir ışık gibi saf söz aramızda federico şimdi kimseler kalmadı kayalar arasında bırak da basit olsun sözlerimiz sen ve ben gibi basit şiir neye yarar çiyler için yazılmazsa bu gece için yazılmazsa neye yarar ya da korkunç acılarla kıvrandığımız günler için bu günbatımı için yazılmazsa şurda hızla atan yüreğiyle kendini ölüme hazırlayan şu yaşlı adamın durduğu yıkık köşebaşı için yazılmazsa neye yarar? ama geceler var, federico geceler yıldızlarla doludur bir nehrin üstündedir yıldızlar yoksul halkın üstüste yattığı evler gibidir tıpkı camlarında kurdelalar sallanan birileri öldü belki kimi işini yitirdi dairelerde hastanelerde, asansörlerde maden ocaklarında insanoğlu acı çeker de her yerde bir amaç gizli, ağlamalar her yerde yıldızlar sonu olmayan bir nehirde camlarda ağlamalar vardır gözyaşları kapı eşiklerini eskitir odalar sırılsıklam olur gözyaşlarından dalgalar gibi gelir vurur kilimlere federico dünyayı gördün sen, sokakları gördün acı sirkeden tattın ayrılıkları gördün tren istasyonlarında trenler ki dumandan tekerlekleriyle yol alır sadece taşların, rayların ve ayrılıkların olduğu yere her yerde sorular soruluyor her yerde bir kör adam var üstü başı kanla kaplı bir başkası var ki gazapla bilenmiş yüreksizin biri var ezilmiş yoksulun biri var çivilerle kaplı bir ağaç var haydutlar var sırtında övgüler taşıyan yaşam bu, federico hepsi bu kadar erkeğin erkekçe sunacağı hüznün arkadaşlığından başka ne var? şimdiye dek çok şey öğrendin başkaları da sırası gelince öğrenecekler yani öğrenmek isteyecek olanlar...

40 Gösterim

1 Yorum

Songül Kaplan

Gönderi Sahibi

P. Neruda - Federico Garcia Lorca İçin Ode

Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.