YerKuşAğı
2012 yılında Ahraz'ı okuyarak tanıştım Deniz Gezgin ile. Vurulmuştum resmen. 13 yıl sonra YerKuşAğı'nı okudum. Ahraz'ın yeri hâlâ ayrı.
Bir çocuk, bir kuş, bir geyik, bir de bitkimsi bir varlık üzerinden olanı biteni anlatıyor Gezgin. Dünyaya, doğaya, hayvanlara yaptıklarımızın maalesef sınırı yok, kötü anlamda tabii, bunu dillendirmek için metaforları yoğun bir dil kullanmış yazar. Anlatısında alanına ne kadar hâkim olduğu da belli oluyor.
🪻
Kitabın ilk 30 sayfasında kitabı anlamayacağımı düşümdüm. Kitap 89 sayfa olunca biraz ürktüm. Sonrasında anlaşılıyor. Kitap ciddi anlamda odaklanma istiyor.
"Çağrılmanın sonsuzca sesine karşın bir isimle anılmak alıkonulmaktır. İnsanın ağırlığı, yere var gücüyle basması hep bundan."
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.