Bir Bilgenin Mutluluk Rehberi, Gelong Thubten
Bu kitabı okurken en çok şaşırdığım şey, mutluluğun aslında ne kadar “yakın” olduğunu fark etmem oldu. Thubten, mutlu olmayı büyük hedeflere, zenginliğe ya da kusursuz koşullara bağlamıyor; onun yerine anda kalmayı, zihnimizi eğitmeyi ve bakış açımızı değiştirmeyi öğretiyor.
Benim için en vurucu tarafı, mutluluğun aslında dışarıdan gelen bir şey değil, içeride “inşa edilen” bir alışkanlık olduğu fikriydi. Özellikle meditasyonu bir “kaçış” ya da sadece manastırlara özgü bir pratik olarak değil, gündelik hayatın içine yerleştirilebilecek çok basit bir yöntem gibi anlatması çok rahatlatıcıydı.
Kitap boyunca şunu hissettim: Biz çoğu zaman “mutluluk” kelimesini erteleyerek yaşıyoruz. Üniversite bitince mutlu olacağım, işim olunca mutlu olacağım, ilişkide huzur bulunca mutlu olacağım… Oysa Thubten diyor ki, mutluluk aslında şu an, küçük şeylerde ve bakış açımızda gizli. Bu bana çok iyi geldi çünkü ben de genellikle gelecek planlarına odaklanıp anı yaşamayı unutan biriyim.
Alıntılar arasında en çok aklımda kalanlardan biri şuydu:
“Mutluluk bir sonuç değil, bir beceridir. Ve tıpkı kaslarımızı güçlendirdiğimiz gibi, mutluluk kaslarımızı da çalıştırabiliriz.”
Bu cümle bana şunu düşündürdü: spor salonuna gidip kas çalışıyorsak, aslında zihnimizi de her gün küçük pratiklerle daha güçlü ve huzurlu kılabiliriz.
Kitapta en sevdiğim şey, çok akademik ya da ağır olmamasıydı. Kendi hayat hikâyesinden örnekler vererek, yani bir keşişin de aslında sıradan sorunlardan geçtiğini anlatarak yazmış. Bu da öğütleri daha “ulaşılabilir” kılıyor.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.