Çıkardığınız her sesin duyulduğunu karanlıkta olmadığınız sürece her hareketinizin gözetlendiği varsayarak , yaşamak zorundaydınız;zorunda olmak ne söz artık içgüdüye dönüşmüş olarak öyle yaşıyordunuz .savaşın içinde olmak ne acı okuduğum kitab (zaferden sonra nice şarkılar söyleyeceğiz.)(ve çok zenginim ben ,sen varsın benim sevdam .)gelsem yanına elinden bir yudum su içsem .yol yordam bilmeyen bir atın sırtında …savaşsız sabahlar dilesem kırık kanatlarım iyileşsede uçsam ,öyle bir ağacın dalında kalsam ,seni beklesem ki beklemek sana olunca zamana da yeniliriz ,ayıp değil …