Buzdolabındaki kitap1000Kitap
Kitabı kapatıp inceleme yazmaya başladım. Ve soruyorum size BEN NE OKUDUM?
BEN
NE
OKUDUM!!!
Spoiler? Belki...
Gecenin Rengi Tek kelime ile mükemmeldi. Kitabı okurken duygudan duyguya sürüklendim. Ama en çok gerginlik... Yani öyle böyle gerilmedim (birkac kere gözlerim doldu korkudan). Konu yeterince ürpertici değilmiş gibi anlatım da bunu bayağı arttırmıştı. Bir kere "şair burda ne demek istemiş" minvalinde cümleler olmadığı için hikayeye direkt giriyorsunuz. Bilgilerin verilme yeri tam olması gerektiği gibiydi. Yani ince ince düşünülmüş bir kurguydu. Sadece bir yerde "mekan İstanbul değil miydi ne alaka Ankara" oldum ama orayı görmezden gelip devam ettim çünkü kişiler uçakla şehir değiştirmiş olabilirlerdi.
Gerçekten tüyler ürpertici sahneler vardı. Ve kadınla birlikte ben de kafayı yedim "kim bu adam!" diye. Kadından şüphe ettim adamdan şüphe ettim doktordan şüphe ettim merve'den hatta bir ara Çağlar'dan bile şüphe ettim, varın gerisini siz düşünün. Kitabın yarısından sonra (çınar ve duru arasındaki romantizm başlamadan önce) gizem çözülür gibi oldu ama her şey bir kandırmacadan ibaretmiş. Çünkü gizem çözüldü sanınca hikayenin temposu düşer gibi oldu, gerilim kalmadı ve üzarine onların romantizmi bu düşen tempoyu iyice yavaşlattı. Ama ama o son!! Ya ortaya çıkan o bilgiler. Cidden çok uzun zamandır bir türün hakkını veren bir kitap okumamıştım. Çünkü malum distopya ya da fantastik diye elinize aldığınız bir kitap bir zaman sonra sırf romantiğe bağlanıyor. Sanki aşk romanı okumak istesem tercihimi ondan yana kullanmayacakmışım gibi...
Her neyse bunda da Çınar ve Duru arasında gelişen romantizm kitabın kurgunun hikayenin ritmini bir tık iki tık birkaç tık düşürdü ve oralarda biraz sıkıldım. Ama onun dışında her şey güzeldi.
Yetişkin okurlara tavsiye edilir.
Not: okurken yaşadığı gerilime dayanamayıp kitabı buzluğa saklayan Joey Tribianni selam olsun sana!
Gecenin Rengi Tek kelime ile mükemmeldi. Kitabı okurken duygudan duyguya sürüklendim. Ama en çok gerginlik... Yani öyle böyle gerilmedim (birkac kere gözlerim doldu korkudan). Konu yeterince ürpertici değilmiş gibi anlatım da bunu bayağı arttırmıştı. Bir kere "şair burda ne demek istemiş" minvalinde cümleler olmadığı için hikayeye direkt giriyorsunuz. Bilgilerin verilme yeri tam olması gerektiği gibiydi. Yani ince ince düşünülmüş bir kurguydu. Sadece bir yerde "mekan İstanbul değil miydi ne alaka Ankara" oldum ama orayı görmezden gelip devam ettim çünkü kişiler uçakla şehir değiştirmiş olabilirlerdi.
Gerçekten tüyler ürpertici sahneler vardı. Ve kadınla birlikte ben de kafayı yedim "kim bu adam!" diye. Kadından şüphe ettim adamdan şüphe ettim doktordan şüphe ettim merve'den hatta bir ara Çağlar'dan bile şüphe ettim, varın gerisini siz düşünün. Kitabın yarısından sonra (çınar ve duru arasındaki romantizm başlamadan önce) gizem çözülür gibi oldu ama her şey bir kandırmacadan ibaretmiş. Çünkü gizem çözüldü sanınca hikayenin temposu düşer gibi oldu, gerilim kalmadı ve üzarine onların romantizmi bu düşen tempoyu iyice yavaşlattı. Ama ama o son!! Ya ortaya çıkan o bilgiler. Cidden çok uzun zamandır bir türün hakkını veren bir kitap okumamıştım. Çünkü malum distopya ya da fantastik diye elinize aldığınız bir kitap bir zaman sonra sırf romantiğe bağlanıyor. Sanki aşk romanı okumak istesem tercihimi ondan yana kullanmayacakmışım gibi...
Her neyse bunda da Çınar ve Duru arasında gelişen romantizm kitabın kurgunun hikayenin ritmini bir tık iki tık birkaç tık düşürdü ve oralarda biraz sıkıldım. Ama onun dışında her şey güzeldi.
Yetişkin okurlara tavsiye edilir.
Not: okurken yaşadığı gerilime dayanamayıp kitabı buzluğa saklayan Joey Tribianni selam olsun sana!·
185 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.