Herkese merhaba Bazen biraz nefes almak için öykü kitapları gerçekten kurtarıcı oluyor. Hele ki bu konuda işin üstadı olan birinden okumak daha keyifli oluyor. Semaver, Sait Faik’in ilk kitabı ve hikayesi de bu kitaba adını vermiş. Semaver hikayesinde Halıcıoğlu’nda bir fabrikada çalışan Ali’nin evine konuk oluyoruz. Her sabah demlenen semaver ona yeni bir günün habercisidir. Annesinin onu sabahları uyandırması ve aralarındaki muhabbet o kadar keyifli ki kendinizi semaverin yanı başında onları izler gibi hissediyorsunuz. Ama bir gün o semaver kaynamadı.
“Ali'nin annesine ölüm, bir misafir, bir başörtülü, namazında niyazında bir komşu hanım gelir gibi geldi. Sabahları oğlunun çayını, akşamları iki kap yemeğini hazırlaya hazırlaya akşamı ediyordu. Fakat yüreğinin kenarında bir sızı hissediyor; buruşuk ve tülbent kokan vücudunda akşamüstleri merdivenleri hızlı hızlı çıktığı zaman bir kesiklik, bir ter, bir yumuşaklık duyuyordu.
Bir sabah, daha Ali uyanmadan, semaverin başında üzerine bir fenalık gelmiş, yakın sandalyeye çöküvermişti. Çöküş, o çöküş.”
“Bir sabah yemek odasında karşı karşıya geldiler. O, yemek masasının muşambası üzerinde sakin ve parlaktı. Güneş sari pirinç maddenin üzerinde donakalmıştı. Onu kulplarından tutarak gözlerinin göremeyeceği bir yere koydu. Kendisi bir sandalyeye çöktü. Bol bol, sessiz bir yağmur gibi ağladı. Ve o evde o, bir daha kaynamadı.”
Bu iki alıntı hikayenin duygu yoğunluğunu o kadar güzel anlatıyor ki. Kitabımızda toplam 19 öykü var, benim sevdiklerim ise Stelyanos Hrisopulos Gemisi, Kıskançlık, Düğün Gecesi ve Bir Takım İnsanlar oldu. Yazarın kalemi ile henüz tanışmadıysanız bu kitabı ile başlamanızı tavsiye ederim.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.