Spoiler İçerir!
Beğenmedim. Üzgünüm, sevebileceğim tek bir şey bile yoktu. Karakterler gerçekten çok sığdı, Wren hariç. Zaten sevmediğim bir başka şey de buydu. Ammmann tanrım, tatlı küçük kız çocuğu Wren. Her şeyin en kötüsü onun başına gelir. Kendisi hata yapabilir ancak ondan başka hiç kimse bunu yapamaz. Bu hayattaki her kötü şey onun başına gelir. Ve bunların üstesinden tek başına gelmeyi bile kendisine yük görür çünkü onun arkasından paralar saçacak zengin bir velet veya kendi öz çocuğunu kıskanacak kadar rezil durumda olan bir hanımın olması gerek. Çünkü prensesimiz kendi sorunlarıyla başa çıkamayacak, başa çıkmayı geçtim çabalamayacak kadar aciz durumda. Gerçekten kitapta her şey çok sorunluydu: karakterlerin davranışları, düşünceleri, gelişen olayların yüzeysel ve şappadanak hallolup bitip gitmesi... Ya kitapta 17 yaşında olan ve öğretmeninden hamile kalan bir kızın durumundan "Ayıp olmasın, iki satır da şunu yazayım." der gibi bahsetmiş ya. Keza öğretmen bozuntusu adamın yakalanmasını da. Adamın tutuklanıp tutuklanmadığını bile bilmiyorum şahsen. Yani minnak Wren'imizin hayat hikayesini anlatabilmekten vazgeçmemek için ANA erkek karakterin aile durumlarını bile derinlemesine işleyemedik. En az Wren kadar sıkıntılı bir aileye sahip olmasına rağmen kız bu konu hakkında konuşma taraftarı bile değildi. Neden? Aaa çünkü mazallah ilgi iki saniye başkasına döner de bizim kız da bir kereliğine de olsa geri planda kalır. ALLAH KORUSUN! Ayrıca nerden geliyo bu değirmenin suyu? Yani tamam, yazar belli ki zenginlerden nefret ediyor. Hepsini meymenetsiz suratlı, eşlerini zevkine aldatan, iki kadeh şarap ve milyar dolar eden tablolar olmadan yapamayan iğrenç kişilikler olarak bahsetmesinden anladım. Ancak çoğu zenginin de 18 yaşında velet bir çocuğun sırf sevişmek uğruna bu kadar para çarçur etmesine izin vereceğini düşünmüyorum. Lise çağındaki, hayatta olan bitenler hakkında hiçbir fikri olmayan ve zenginlikleri dolayısıyla da büyük ihtimalle de olamayacak olan çocukların bu kadar yetişkinvari şekilde hareketler sergilemesini de "Ay ne kadar da havalı!" diyerek karşılayamıyorum. Tabi ki elinde bu kadar imkan varken sevdiğine jest yapmak isteyebilirler. Ancak bunun sürekli gerçekleşmesi inandırıcılığını da etkiledi bence. Sürekli tek taraflı gerçekleşen jestlerden bahsetmiyorum bile çünkü gene Wren'in ben merkezciliği falan filan. Bir de tamamen bilgisizliğimden soruyorum: Her ultra düzey pahalı markanın adı geçtiğinde italik şekilde yazılarak göz önüne çıkartılmaya çalışması bir zorunluluk falan mı, yoksa tamamen "Bak ne kadar da zenginim!" deme çabası mı? Yani kısacası çok güzel mesajlar vererek her şeyi tatmin edecek şekilde işleyebilecekken yazarın konuyu ha bire "Bakııın, sevişmek şahane ufuk açıcı bir şey, kimse bakire kalmasın, kaldırtmasın." demeye getirmesi innnanılmaz sinir bozucuydu. Ben de Wren'in babasının yapmış olduğu baskıyı doğru bulmuyorum fakat haklı olduğu taraflar da vardı bence. Baya dolmuşum anlaşılan. Uzun bir süre bu kitaba elimin gitmeyeceğini biliyorum. Kendimi avutabileceğim tek şey bu sanırım. Hasta luego...
·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.