‘Huşu Ağacı’ ile çıktığım bu yolculuğun tutkunu olacağımı hiç tahmin edemezdim. Bu kitapla ilgili pek konu ayrıntısına girmek istemiyorum. Okurken beynim kimleri kimleri kondurdu o en merak ettiğim karakterin yerine anlatamam. Öğrendiğimde ise dolu dolu gözlerle ile sesli tepkiler içinde buldum kendimi. O kadar çok frene bastım ki kitap bitmesin diye. Yoksa iki güne belki de bitecekti. İçime sindirmem gereken cümleler vardı kitapta. Bazen insanlar aynı durumları yaşamaz ama benzer durumlar ile duygularını çözme farkındalığına varır. Kendi içindeki hesaplaşmalarıdır aslında dışa vuran. Bazende hesapsızca beklemesidir.
Çok sorular sordurdu bana, çok hayaller kurdurdu, çok da karakterlerin yerine koydurdu. Bazen okuduğum sayfada kendimi gördüm yanıma tanıdığım yardımcı oyuncular alarak.
Ve keşke Derviş Dede diye birileri hayatımızda olsa. Çünkü insan bazen bildiğini göremez ve uygulayamaz. Yumuşak hırpayalan insanlar olmalı hayatımda.
Asude BahçeFunda Uçuk Er