Geceydi…
Ve bir millet uykudaydı,
Ansızın sarsıldı toprak,
Sonsuz bir karanlığa uyandı şehirler.
Çığlıklar yankılandı beton mezarlarda,
Bir çocuk annesini aradı,
Bir baba sessizce çöktü dizlerinin üstüne,
Ve sokaklar yetim kaldı.
Göz gözyaşlarıyla yıkadı enkazı,
Eller birleşti, dualar yükseldi,
Küçük bir el uzandı boşluktan,
Hayat ve ölüm birbirine karıştı.
Ama umut hep vardı…
Yıkıntılar arasından bir ülke doğdu,
Bir millet yeniden ayağa kalktı,
Ve biz, hiç düşmemek için el ele tutuştuk.
Ferhat Bayraktarağı
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.