osman balcıgil’in bitirdiğim 2. romanıydı. diğer kitabı ise en hüzünlü eylül’dü. o da bunun gibi bir dönem romanıydı. bu kitapta da 68 kuşağı ve o dönemin siyasal gelişmeleri bir aşk kurgusuyla ele alınmış. gerçek olaylar ve kişilere kurgu karakterler iyi eklenmiş ancak kitabın yoğun didaktik yönü nedeniyle karakterlerin aşkı yeterince ele alınamamış. ayrıca dönemin politik gelişmeleri de kurguyla birlikte verilirken bir kopukluk yaşanmış. en hüzünlü eylül’de de didaktik anlatım ağır basmasına rağmen kurgu daha çok oturmuş durumdaydı ama bunda hem kurgu hem de siyasal gerçeklik ele alınırken ikisi aynı anda yetiştirilememiş gibi geldi. kitap sonunda kurgu karakterlerinin ölümü çarçabuk verilmesine rağmen çok etkileyiciydi. genel olarak da beklenti altında kalan bir romandı.