"Ölümle savaşamazsın sevgilim. Her mezar tek kişiliktir."
Ben mi kitabı bitirdim, yoksa kitap mı beni bitirdi bilmiyorum... Beni hem iyileştirdi hem de derinden yaraladı. Yine de çok beğendim. 5/5
Dün gece bitirdim ama hâlâ etkisinden çıkamıyorum. Gözlerim dolup duruyor ve uzun bir süre atlatabileceğimi sanmıyorum. Buraya upuzun bir yorum yapmak isterdim ancak kelimeleri bir araya getiremiyorum. Sadece o kadar güzeldi ki... Bana kitap önerir misiniz diye sorduğunuzda önereceğim kitaplar arasında.
Öncelikle, Kibrit tek bir kitap ama onun texting hali olan İzmarit de var. İkisi de aynı hikâyeyi anlatıyor: biri roman, diğeri sadece mesajlaşmalardan oluşuyor. Hikâyeye tamamen hakim olmak istiyorsanız önce Kibrit’i okumalısınız ve Kibrit'ten sonra İzmarit okumanıza gerek yok. Ama karakterlerden kopamazsanız ardından İzmarit’i okuyabilirsiniz. Ters sırayla okumak isterseniz de önce İzmarit, sonra Kibrit’i okuyabilirsiniz.
Konusuna gelecek olursak Kutay, nam-ı diğer Kibrit, hikâyemizin erkek karakteri. İzmarit ise kadın karakterimiz. Onun gerçek adını kitabın sonlarına doğru öğreniyoruz, bu yüzden burada belirtmeyeceğim. Kitap, İzmarit’in Kutay’a uzun zaman boyunca duyduğu sevgiyi ve ona açılmayı hiç düşünmemesini anlatıyor. Ancak bir gün İzmarit, Kutay’ın Kibrit tarafını, kimsenin bilmediği blog hesabını keşfediyor. Cesaretini toplayıp ona bir mesaj yazmaya karar veriyor ve kitap burada başlıyor.
Kutay, kimsenin onu sevemeyeceğine inanan, agresif, ailevi sorunları içinde kaybolmuş bir çocuk. Ama bir gece, blog hesabına düşen bir bildirimle hiç beklemediği bir sevgiyle karşılaşıyor. Zira İzmarit, onun içtiği her sigaranın izmaritini bile saklayacak kadar çok seviyor onu.
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.