Mem u Zin
Mem û Zîn kitabını okurken başka kaynaktan da Kürtçe'sine bakıp öyle bitirdim. Selîm Temo çok güzel çevirmiş fakat ne kadar iyi olursa olsun çeviriler yemeğin suyunun suyudur derler. Temo kitabın ön sözünde de çok farklı kaynaklara başvurduğunu, özü korumak için çabaladığını ve 353 gün gibi bir sürede bitirdiğini vurgulamış. Ön sözü yazarken Yaşar Kemal ile Mehmet Uzun'u anması hürmet göstermesi saygı duyulacak ince bir davranış olmuş. Başarılı bir çalışma olmuş velhasıl. Ahmedê Xanî'yi daha karmaşık ve ağır bir dil ile yazıyor gibi bir önyargım vardı. Elbette ki bütün kelimeleri anlamadım sonuçta Fars edebiyatının dünyayı teslim aldığı bir dönem ve Divan Edebiyatını dünyaya duyurmuş bir kültür var ortada. Arap, Fars, Türk edebiyatının ortasında kendini var etmeye çalışan bir bir dil. Bakarsan 600 yıldır Türkçe eserler yazılmasına eğitim dili olmasına rağmen 50 sene önceki Türkçe ile günümüz İstanbul Türkçesi arasında bile dilde bariz farklılıklar oluyor. Hatta bırakın elli seneyi şu an bile Ege'nin köyündeki yaşlı ile Karadeniz'in köyündeki yaşlının Türkçesi bile birbirini tutmuyor. Bu eser ise yaklaşık 350 yıllık kitap sonuçta ama gerçekte öyle büyük korkuya gerek olmadığını farkedince başka bir mutlu oldum. Ahmede Xanî beni çok şaşırttı bu kadar bilgi dolu bu kadar donanımlı bu kadar Entelektüel birini beklemiyordum açıkçası. Divan edebiyatı zaten çok ama çok zor iken bu alanda bu kadar iyi eser üretmek üstelik eğitim dili olmayan bir dilde. Aristodan Hint edebiyatına, mitolojisine Kuran'dan Firdevsinin Şahname'sine, Fars, Arap Türk edebiyatı vê tarihine hakimiyet. Bir insan ancak bu kadar BİLGE olabilir diyorsun okurken. Hem tarih, hem edebiyat, hem tasavvuf alanında doygunluğu derinlemesine hissediyorsunuz. Ben böyle bir esere sahip olduğumuz için çok mutlu oldum, okuyunca bir gün öncesine göre farklı biri olduğunuzu hissediyorsunuz.
··
541 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.