Ben’ler içinde ben’i yitirmek de var bulmak da
"Olmak istediğim her şeyi olmam, yaşamak istediğim bütün hayatları yaşamam mümkün değil. İstediğim bütün yetenekleri geliştirmem mümkün değil. İstememin nedeni ne peki? Hayatımda olası bütün zihinsel ve fiziksel deneyimlerin her bir rengini, tonunu ve her çeşidini yaşamak istiyorum."
Kitap Sylvia Plath'tan alıntı bu ön söz ile başlıyor. Bu cümlelerden ne kadar sonra intihara karar verdi acaba? Neyse. Bazen insan en çok sesini duy(a)maz.
“Kendini dinle, duy, yaşa!” diyor Mattcim Haig bence. Bitince üzüldüğüm ve okumamış olanları kıskandığım nadir kitaplardan. İnsan hayatını satranç metaforu üzerinden açıklıyor Matt, sonsuz olasılık. Bir hamlen, diğerini; diğeri, diğerlerini derken genel olarak tüm otunu belirliyor. Hayatta da tercihlerimiz böyle.
Harvard psikoloğu Daniel Gilbert şöyle der:
Hayatımızın her aşamasında, olacağımız insanların hayatlarını derinden etkileyecek kararlar alırız ve sonra o insanlar olduğumuzda, verdiğimiz kararlardan her zaman heyecan duymayız. Kitapta bu oldu ve bitirdiğimde yaşadığım hayatın anlamı bi’ nebze değişmişti; bakışım değişmiş, hâliyle gördüğüm şey de değişmişti. Ama neticede insanım ve böyle bir kütüphane olsun ve tüm olasılıkları görebileyim isteğimi de prangalayamıyorum.
Ha, diğer hallerimden %100 memnun olur muydum? Sanmam. Her versiyonda bir “keşke” ya da bir kayıp muhakkak olurdu diye düşünüyorum.
Son olarak 2020 Goodreads Okur Ödülleri’nde En İyi Kurgu dalında The Midnight Library eseri ile ödüle layık görülmüş. Evet, çok iyi kitaptı ama edebi yönden eksiklik ve ara ara ‘tahmin edilebilirlik’ vardı mesela. Bu kadar güzel bir kurguda, buna yer olmamasını dilerdim. Genel olarak güzeldi, filmi var mı diye baktım ama yokmuş. Yalnız benzer kurguda Groundhog Day’i önerebilirim.
Keyifli okumalar.
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.