Sibel Akcan | Gölgesiz
“Sen benim hiç varmak istemediğim kıyımsın,Narin. Oysa ben dalgalı suların adamıyım.”
Merhabaa
Kurgusuyla beni kendine hayran bırakan, elimden bırakamadan okuduğum harika bir eserdi. Uzun zamandır beni hem bu kadar yaralayan hem de yaralarıma sarılan bir kitap okumamıştım
Narin, babasının vefatından sonra annesinin sevgisizliğine maruz kalarak büyümüş, aile kavramını ve sevgiyi ise babasının arkadaşı olan Ragıp amcası, en yakın arkadaşı Hilal ve ailesiyle tadar. Narin, Hilal’in asker olan abisi Hakan’a aşık olur. Tabi tek taraflı değildir. İkisi de birbirini çok sever, bir hayat kurmak isterler.
Birbirlerini bu kadar severken onları ayıran şey ise kara toprak olur. Hakan , gittiği son görevde şehit olmuştur. Narin , Hakan olmadan ne yapacağını, nasıl dayanacağını bilmiyordur. Bu acıyla nasıl başa çıkacağını, anılarla nasıl yaşayacağını bilmiyordur ama savaşmayı öğrenmek zorundadır artık.
Yıllar geçer, Narin bir şekilde hayatını kurmuş, Hakan’ın hatıralarıyla yaşamanın bir yolunu bulmuştur. Zaman acımasız çünkü, hayat devam etmek zorundadır.
Bir gün gelir ve bildiği tüm ezberler bozulur. Şehit olduğunu sandığı kocası, tam dört yıl sonra kanlı canlı karşısındadır. Görev için herkesin öldüğünü bilmesi gerekmiştir Hakan’ın. Peki Hakan, bu görevi rızasıyla mı kabul etmişti? Canından çok sevdiği Narin’i bile isteye mi yalnız bırakmıştı? İşte bu soruların hepsi kitabımızın hikayesini oluşturuyor.
Okurken o kadar çok empati kuruyor, aktarılan duyguları o kadar benimsiyorsunuz ki kitap bittiğinde bir boşluğa düşüyorsunuz. Her okuyanın kendinden bir parça bulacağı, yaralarından bir şeyler muhakkak var satır aralarında. Kitapla vedalaşmak benim için çok zor oldu. Uzun zamandır okuduğum en etkileyici kalemlerden biriydi benim için. Kitabın devamını da büyük bir heyecanla bekleyeceğim
“Her yaşamda ve her yaşımda.”
Biz kavuştuk, ruhumuz kavuştu, kalplerimiz buluştu.
Birbirimize bir son değil, bir sonsuzluk yazdık. Hikayemiz bitmedi, aksine yeniden başlıyordu.
·
139 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.