Mahir Ünsal Eriş ismini ilk defa “Bangır Bangır Ferdi Çalıyor Evde” kitabıyla duymuş ve ilk o kitabını okumuştum. Sonra “Dünya Bu Kadar, Sarıyaz, Öbürküler” isimli kitaplarını okudum. Ve son kitabı Tatil Kitabı isimli bu kitap.
Son dönem öykü yazarlarının en iyi isimlerinden biri bence Mahir Ünsal Eriş. Roman yazmaya başladığını duyunca hemen “Öbürküler” isimli romanını almış ve açıkçası kurguyu öyküleri kadar başarılı bulamamıştım. Bu romanına da o yüzden biraz önyargıyla başladım sanırım. Ama Mahir Ünsal eriş gerçekten bu sefer çok sağlam bir duruşla çıkmış karşımıza.
Kitap gurbete ve gurbetçilere dair izlenimlerle başlıyor. Adeta bizi olduğumuz yerden gurbete ışınlıyor diyebiliriz. Sonrasında bir yolculuk ve küçük Münevver’in ata memleketine yolculuğu başlıyor. Kitabın asıl konusu da burada başlıyor çünkü anne ve baba dönüşte küçük Münevver’i ata toprağında bırakma planıyla yola çıkmışlar. Yazar zaten bunu gizleme gibi bir niyette değil. Bir gece yarısı apar topar ata toprağını terk edip küçük Münevver’i arkalarında bıraktıklarında aslında esas hikaye başlamış oluyor.
Romanda anlatılanlar üç dört aylık bir zaman dilimini kapsıyor. Bu zaman dilimi o kadar çabuk akıyor ki kendinizi bir anda finalde buluyorsunuz.
Bahsi geçen zaman dilimi bir yaz mevsimi ve hem yaza hem çocukluğumuza dair bir çok hatıra ile karşılaşıyoruz: akşam kararna kadar sokakta oynamalar, karpuz peynir, salçalı ekmek ve daha bir sürü şey.
Yazar bize sadece küçük Münevver’i anlatmıyor aslında. Münevver’i ve onu annesi gibi sahiplenen Koca Hala’yı okurken koca bir mahallenin, bir memleketin tarihini de okuyoruz. O dönem yaşanan siyasi olaylar, çatışmalar, gençler arasındaki fikir çatışmaları, haksız ve yasal olmayan silahlanmalar… Yazar, hepsini öyle usta bir kurguyla veriyor ki kendinizi o mahallede, o olayların içinde buluyorsunuz.
Hele final… Ne olduğunu anlayamadan yüzüme bir tokat çarpmış gibi hissettiğim ve hiç farkında olmadan ağlamaya başladığım bir final…
Kitap hakkında, olaylar hakkında bir ipucu veya işi açık etme gibi bir şeye girişmek istemiyorum açıkçası. O yüzden burada bitireceğim. Tek temennim Mahir Ünsal Eriş’in daha çok, daha çok, daha çok yazması ve bize ulaştırması.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.