Surlara emanet ettiğim
Şehrin kalbinden veda ediyorum sana.
Tüm geç kalmışlıkları karıştırırken çay bardağımda
Sana dalıp unutuyorum üç yudumdan sonrasını.
Şehri düğümleyen sesinle ismimi tekrarlarken
Kalbimi yokluyor bir sızı haddini aşarak
Ah Marina ! dinle sen anlarsın
Dalgalarla savaşacak derman kalmadı bende...