Fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
Bir güvercin uçurup kıtalar arasından
Çağırdın beni
Geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
Derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
Yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Yıkarak yalnızlığa kurduğum sarayımı
Yetim çığlıklarımı duyurmak üzre sana
Koşup geldim; iliştir beni memnu bahtına…
Daha ilk kıtasından insanı kalbinden vuran, beynini yakan, yüreğine işleyen bir şiir ve kitap..
Ancak kalbi olanlar hissedebilir bu dizelerin derinliğini..
Nurullah Genç gerçeği diye bir şey var, ötesi yok.. 🌸