Algernon'a ÇiçeklerDuygu ve Düşünce
"Algernon’a Çiçekler" Üzerine İnceleme
Daniel Keyes’in Algernon’a Çiçekler kitabı, zekâ, insanlık ve yalnızlık üzerine
izler bırakan bir eser. Charlie Gordon’un günlüklerini okurken onun masumiyetine, umutlarına ve kırılganlığına şahit olmak, bende derin bir şefkat duygusu uyandırdı.Charlie'ye destek olup sımsıkı sarılmak geçti içimden.
Charlie’nin zekâsı arttıkça farkındalığı da artıyor." 
Algernon'a Çiçekler "Zekan geliştikçe, sorunların da o ölçüde artacak, Charlie".Çevresindeki insanların gerçek yüzünü görmeye başlıyor.İş yerindeki arkadaşlarının onu alay malzemesi yapmalarının farkına varıyor,bu durum onda aydınlanmaların başlangıcını oluşturuyor. Bu farkındalık ona mutluluk değil, yalnızlık getiriyor. Algernon'a Çiçekler "Kaçmak istiyor,ama gidecek bir yeri yok." Özellikle zekâsının gerilemeye başladığını anladığı anlarda hissettiği korku ve çaresizlik beni en çok etkileyen bölümlerden biriydi.
Algernon’la kurduğu bağ ise onun için kaçınılmaz sonun habercisi.İncelemelerinin sonunda artan zekasının geçici olduğuyla yüzleşiyor.Kalan vaktinde onun gibi olan zihinsel engelli bireyler için çalışmalarını var gücüyle devam ettiriyor. Kitabın sonunda Charlie’nin Algernon’a çiçekler bırakması, insanın kaderine karşı verdiği sessiz bir veda gibi.Bu bölümlerde oldukça duygusallaştığımı belirtmeden geçemiyorum.
"Algernon’a Çiçekler", zekânın mutluluk getirmediğini, asıl önemli olanın sevgi ve anlayış olduğunu hatırlatan güçlü bir hikâye Algernon'a Çiçekler "Para ve malzeme verecebilecek sürüyle insan var,ama vaktini ve sevgisini verecek çok az insan çıkıyor ." Charlie’yi anlamak, onu sevmek ve onun için üzülmek, bu kitabı unutulmaz kılan en önemli unsurlardan biri oldu benim için.Herkesin Charlie'nin çaba ve umutlarla dolu hikayesini okumasını isterim.
Algernon'a Çiçekler "Zekan geliştikçe, sorunların da o ölçüde artacak, Charlie".Çevresindeki insanların gerçek yüzünü görmeye başlıyor.İş yerindeki arkadaşlarının onu alay malzemesi yapmalarının farkına varıyor,bu durum onda aydınlanmaların başlangıcını oluşturuyor. Bu farkındalık ona mutluluk değil, yalnızlık getiriyor. Algernon'a Çiçekler "Kaçmak istiyor,ama gidecek bir yeri yok." Özellikle zekâsının gerilemeye başladığını anladığı anlarda hissettiği korku ve çaresizlik beni en çok etkileyen bölümlerden biriydi.
Algernon’la kurduğu bağ ise onun için kaçınılmaz sonun habercisi.İncelemelerinin sonunda artan zekasının geçici olduğuyla yüzleşiyor.Kalan vaktinde onun gibi olan zihinsel engelli bireyler için çalışmalarını var gücüyle devam ettiriyor. Kitabın sonunda Charlie’nin Algernon’a çiçekler bırakması, insanın kaderine karşı verdiği sessiz bir veda gibi.Bu bölümlerde oldukça duygusallaştığımı belirtmeden geçemiyorum.
"Algernon’a Çiçekler", zekânın mutluluk getirmediğini, asıl önemli olanın sevgi ve anlayış olduğunu hatırlatan güçlü bir hikâye Algernon'a Çiçekler "Para ve malzeme verecebilecek sürüyle insan var,ama vaktini ve sevgisini verecek çok az insan çıkıyor ." Charlie’yi anlamak, onu sevmek ve onun için üzülmek, bu kitabı unutulmaz kılan en önemli unsurlardan biri oldu benim için.Herkesin Charlie'nin çaba ve umutlarla dolu hikayesini okumasını isterim.·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.