Hayatımın En Mutlu ÂnıymışEdebiyat
Puan vermedi
Ben Kemal,
“Masumiyet Müzesi” adlı romanın kahramanıyım. Her ne kadar o romanın yazarı ben olmasam da Pamuk’a o kitabı yazdıran benim başımdan geçen olaylar oldu. Pamuk’a başımdan geçen olayları
··
2 +1'leme
·3.248 Gösterim
5 Yorum
Kemal ve Füsun aşkı her okurun zihninde farklı şekilleniyor. Güzel yorumunuz için teşekkür ederim 🙏🌼
Ömrümün yarısından fazlası kitapta geçen muhitlerde geçti. Okurken oralarda gezinmek ve o yıllara geri dönmek keyifliydi.
Ama konudan bağımsız (-ki çok mutlu olduğum bir okuma olduğunu söyleyemeyeceğim) Masumiyet Müzesi “benim için” ticari bir kitaptır. Amaç önceden tasarlanmış ve her koşulda hayata geçecek bir bir “müzenin” tanıtımını yapmak, merak artırmaktır. Müze başlangıç, kitap sonuçtur. Daha keyifli okumalarımız olsun.
Ahhh Kemal sana ne desem o kadar eksik kalır ki, o kadar eksik kalır. Dövsem olmaz sanırım, yani dövmem beni tatmin etmez. Yani o kadar sinirliyim sana. Ama bir açıdan da üzülüyorum. Seninle bağ kurabiliyorum.
Soruna gelecek olursak,
Evet, Füsun Kemal'i sevdi ancak bu sevgi koşulsuz bir aşk değil, hayal kırıklığı ve toplumsal baskılarla şekillenmiş karmaşık bir duyguydu. Başlarda Kemal'e tutkuyla bağlı olsa da, Kemal'in onu "ikinci kadın" olarak görmesi ve nişanını atmaması Füsun'un güvenini kırdı; yıllar süren sessizliği ise hem bir cezalandırma hem de kendi haysiyetini koruma çabasıydı.
Güzelim kızı delirttin keşke sen de delirseydin, ama tımarhanelik. Narsistsin sen.
Hayır sevgili Kemal, sen Füsun’u ‘güzel’, ‘vaktinde’, masum sevmedin, önce ‘tutkulu’ ve inciterek, sonra ‘takıntılı’ sevdin. Kavuşamayınca aşk dedin. Füsun da senin yüzünden hep duygularını bastırmaya çalıştı, kendi bile bilmedi sevip sevmediğini.
Elinize sağlık, o kadar içli ve güzel bir yazı olmuş ki okurken ki Kemal kızgınlığımı yeniden hatırladım. 👏🏻
Öncelikle kaleminize sağlık, yine enfes bir inceleme olmuş. Orhan Pamuğa dair bende merak uyandıran sizin Kara Kitap incelemeniz olmuştur, ilk okuduğum kitabı da Masumiyet Müzesi oldu. Hatta bu eseri okuma kulübümüz ile birlikte okuduk. Ortalama 20 kişilik bir grupla gerçekleştirmiş olduğumuz buluşmada kimisi Füsun’a kimisi de Kemal’e çok kızgındı😅 Karakterlerin karmaşık duyguları okuyucuya da sirayet ediyor sanırım, bunu görmüş olduk. Benim şahsi fikrim ise; Füsun’un Kemal’e duyduğu hisler, roman boyunca okuyucunun yorumuna açık, çok katmanlı bir aşkı yansıtmıştır. Bir yandan Kemal’in tutkulu ve saplantılı aşkı, Füsun’un duygularını daha mesafeli ve karmaşık kıldı. Belki de Füsun, Kemal’i sevmiştir; ama bu sevgi, yalnızca basit bir tutkunun ötesinde, kaygılar, beklentiler ve kendi özgürlük arayışıyla örülüdür.
Füsun’un Kemal’e olan hislerinde, bir yandan sevgi ve şefkat, diğer yandan da bireysel yaşamının sınırlarını koruma çabası var diye düşünüyorum. Sonuç olarak, bence Füsun’un Kemal’e olan yaklaşımını “sevgi” olarak yorumlamak mümkündür, ancak bu sevgi, klasik romantik aşkın ötesinde, daha sorgulayıcı ve mesafeli bir tutumla şekillenmiştir.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.