Spoilerlı
Doğrusunu söylemek gerekirse incelemeye nerden başlasam bilemiyorum yani bu kitapla ilgili söylenecek çok şey var ama bir yerden başlamalıyım.
Siyam serisi çok güzel başladı olaylar, karakterler vs çok güzeldi benim için de yeri ayrıdır. Ben sevdiğim serilerin kurguya yakışır bir sonla bitmesini isterim her okur gibi ancak son kitap benim için bir son değildi sanki kitap bitti sonraki kitaba geçicekmişim gibi bitti. Yani karakterler, konu, ilerleyiş vs bu kadar güzelken çok daha güzel bitebilecekken çok havada bitti. Okurlar olarak bu kadar zaman böyle bir son için mi bekledik. Son sayfayı okuduğumda tam olarak şöyle dedim :“eeee şimdi ne olcak?”. Sonra bir bakmışım ki son sayfadayım. Final bölümü çok aceleye gelmiş gibiydi. Çoğu şey işlenmeden bir anda sonuca bağlandık. Oysaki daha bir bölüm önce Karaca Rus maçında zehirlenmişti. Mesela biz Halit'in öldüğü sahneyi okumalıydık, Karaca'nın psikolojik tedavi sürecini okumalıydık,dönmedolap olayı bir açıklığa kavuşabilirdi, Kunt'un annesini gördükten sonrasını OKUMALIYDIK. Daha bir sürü şey yazılabirdi. Biz bütün bunları kendimiz mi devam ettikcez? Tamam bazı ufak şeyler okurun hayal dünyasına bırakılabilir ama bu kadarı da fazla oldu. Keşke biz bunların hepsini okuyabilseydik. En azından seriye beşinci kitap yazılabilirdi ya da illa dört kitap olacaksa mutsuz son yazılabilirdi ve en azında bu bi “son” olurdu.
Bütün bunların yanında sürekli bir devrik cümle kullanımı (bu serinin tamamında var) çok fazlaydı. Serinin önceki kitaplarına kıyasla son kitapta Karaca ve Kunt'un doğru düzgün bir diyaloğu bile yoktu. Sürekli Karaca'nın içindeki karmaşaları okuduk kitap boyunca. Yani ucu açık sonları seviyorsanız okuyabileceğiniz bir kitap.
Son bir şey daha kurşun gerçekten kurda atılsaydı ve gerçekten karacayı delseydi.
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.