17.02.2025
Bir ağaç… Kökleri derinlere, dalları göğe doğru. Yorulan sırtını dayıyor, gölgesinde soluklanıyor. Henüz meyve vermemiş belki, dalları bomboş gibi. Ama içindeki öz, filizlenmeyi bekleyen bir tohum gibi saklı. Yetmiyor gibi görünse de belki bir sabah tomurcuklanacak, belki bu sefer uzanınca dalında bir meyve bulacak.
Bir deniz… Uçsuz bucaksız, dalgaları kıyıya vuruyor. İçinde yüzenler var, kayıklarını bırakanlar, serinliğinde huzur bulanlar. Belki bugün derinlerinde bir balık görünmüyor ama kim bilir belki bir gün bir dalga umutla bir şey getirecek kıyıya. Yetmiyor gibi görünse de deniz hep bir sır saklar içinde, sabreden için beklenmedik armağanlar taşır.
Bir rüzgâr… Esiyor bazen usulca bazen coşkuyla. Henüz beklenen kokuyu getirmemiş ama yolların hiçbiri son bulmaz. Bir gün, bir an, belki ansızın, bir çiçeğin kokusunu savuracak yüreğine. Yetmiyor gibi görünse de rüzgâr her zaman yeni başlangıçlar fısıldar, bekleyen için bir umut taşır.
Bir güneş… Her sabah doğup ışığını serpiştiriyor, dünyayı aydınlatıyor. Belki ısısı her yüreği ısıtamamış olabilir ama gökyüzünde durduğu sürece ışığını sunmaya devam eder. Belki de bir gün ellerini ona uzatacak, onun sıcaklığını gerçekten hissedeceksin. Yetmiyor gibi görünse de güneş hep yeniden doğar, ışığını kaybetmez, bekleyen için her sabah yeni bir şans sunar.
Bir toprak… Üzerine basıyorlar, güveniyorlar. Belki bugün bir tohum filiz vermedi ama içinde sakladığı sonsuz ihtimaller var. Bir gün bir damla yağmurla, bir ışık huzmesiyle o tohum kök salacak, toprağın kucağında büyüyecek. Yetmiyor gibi görünse de toprak sabredene hep bir karşılık verir, içinde hep bir baharı taşır.
Bir şarkı… Söyleniyor, notaları havada süzülüyor. Belki henüz kimse onu gerçekten hissetmemiş ama bir gün bir kalbe değecek, bir hatırayı uyandıracak. Yetmiyor gibi görünse de her melodi bir gün ruhunda yankılanır, bugünle yarını birbirine bağlar.
·
108 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.