Michel Foucault eleştiriyi düşüncenin sınırlarını sorgulayan ve bireyi özgürleştiren bir pratik olarak ele alır. Aydınlanma düşüncesiyle bağlantı kurarak, eleştiriyi iktidar ve bilgiyle ilişkilendirir. “Kendilik Kültürü” bölümünde ise eleştiriyi, bireyin kendini sorgulaması ve dönüştürmesi olarak tanımlar. Foucault’nun bu özgün yaklaşımı, eleştiriyi etik ve politik bir yaşam pratiği olarak anlamamızı sağlar. Eleştirel düşünceye yeni bir bakış açısı kazandıran bu eser, mutlaka okunmalı.
·
148 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
